W końcu XIX w. we wsi znajdowały się dwa kamienie.
Pierwszy leżał na granicy dawnego lasu w miejscu zwanym „Zarośle”, na kamieniu widoczna była stopa, zwrócona palcami na północ (głębokość wykucia 10-15 mm) za śladem znajdowało się wgłębienie – wedle miejscowych ślad po lasce. Kamień obecnie znajduje się pod ołtarzem kapliczki (tzw. „kapliczka w lesie”) pw. Św. Antoniego, zbudowanej w 1908 r., jest całkowicie zabudowany. Kapliczka objęta jest opieką konserwatorską. Kamień ten miał posiadać cudowne właściwości lecznicze. Woda zbierająca się w zagłębieniu w kształcie śladu stopy miała leczyć oczy.
Wedle legendy ślad stopy zostawiła Matka Boża w trakcie swojej wędrówki.
Drugi kamień ze „śladą” leżał po przeciwległej stronie w miejscu zwanym „Śpiczek”, miejscowe podanie głosiło, że miał wpływ na pogodę – gdy ktoś go przewrócił padało, gdy była potrzeba słonecznej pogody kamień prostowano i stawiano, nie znaleziony przez W. Prackiego (przypuszczał, że wzięty na budowę drogi). Kwerenda terenowa również nie potwierdziła jego istnienia.